Linia produkcyjna z kolejką części przed stanowiskiem spawania, które jest wąskim gardłem, oraz tabela zdolności na etapach
Reklama

Czym jest teoria ograniczeń

Teoria ograniczeń (TOC) to filozofia zarządzania i zestaw narzędzi stworzone przez izraelskiego fizyka Eliyahu Goldratta. Stała się znana dzięki powieści Cel (The Goal, 1984), napisanej wspólnie z Jeffem Coxem. Główna myśl jest prosta: każdy system ma co najmniej jedno ograniczenie, które limituje jego wydajność, i tylko poprawa ograniczenia poprawia system.

W zakładzie ograniczeniem jest zwykle wąskie gardło: etap o najniższej zdolności. Linia może dostarczyć tylko tyle, ile jest w stanie dostarczyć jej najwolniejszy etap. Godzina stracona na wąskim gardle to godzina stracona dla całego zakładu, a godzina zyskana gdzie indziej zamienia się głównie w dodatkowe zapasy.

TOC powstała w produkcji, ale stosuje się ją do każdego przepływu pracy: warsztatu, budowy, działu inżynierii czy helpdesku. Wszędzie, gdzie jest sekwencja etapów, jeden z nich wyznacza tempo. Wiedza, który, pozwala przestać rozpraszać wysiłek i skupić doskonalenie tam, gdzie naprawdę poprawia wyniki.

Wąskie gardło a ograniczenie: jaka różnica

Na hali wąskie gardło i ograniczenie często traktuje się jak synonimy. Precyzyjnie: wąskie gardło to fizyczne ograniczenie zdolności, zasób, którego zdolność jest niższa niż popyt. Ale ograniczenie może być gdzie indziej.

Rodzaj ograniczeniaGdzie się pojawiaPrzykład
Fizyczne (wąskie gardło)Maszyna, stanowisko lub zespół o najniższej zdolnościSpawarka 35 sztuk na godzinę między szybszymi etapami
RynkowePopyt jest niższy niż zdolność zakładuLinia mogłaby produkować więcej, ale brakuje zamówień
PolitykaZasada, norma lub nawyk ograniczające przepływDuże minimalne partie, wolne akceptacje, przerwa zatrzymująca całą linię
DostawyMateriał przychodzący spóźniony lub niekompletnyBlacha dostarczana w partiach tygodniowych

Ta klasyfikacja to praktyczny sposób uporządkowania idei, a nie jedna reguła podzielana przez wszystkich autorów. Ważne, by znać ograniczenie dziś, bo tam każdy wysiłek daje najwięcej.

Przykład: linia czterech etapów

Weźmy przykładową linię, na zmianie 8-godzinnej, która obrabia tę samą część w czterech etapach. Liczby są wymyślone na potrzeby przykładu.

EtapZdolność (sztuk na godzinę)Zdolność w 8 godzin (sztuk)
Cięcie60480
Spawanie35280
Malowanie50400
Montaż45360

Spawanie ma najniższą zdolność, 35 sztuk na godzinę, więc jest wąskim gardłem. Ponadto pracuje tylko 7 z 8 godzin, bo traci 1 godzinę na lunch, wymiany narzędzi i oczekiwanie na materiał. Rzeczywista produkcja linii to 35 × 7 = 245 sztuk dziennie.

Jeśli cięcie pracuje całą zmianę po 60 sztuk na godzinę, wykonuje 480 sztuk. Spawanie zużywa 245. Zostaje więc 480 − 245 = 235 sztuk dziennie produkcji w toku przed wąskim gardłem. Te zapasy nie zamieniają się w gotówkę. Zajmują miejsce, ukrywają problemy i wydłużają czas przejścia.

Zauważ, czego uczy ten przykład. Cięcie ma największą zdolność na linii, 60 sztuk na godzinę, a mimo to inwestowanie tam byłoby błędem. Malowanie, przy 50, też dziś niczego nie ogranicza. Każda poprawa w tych dwóch etapach zostawiłaby przepływ bez zmian, a zapasy większe. Uwaga należy się spawaniu.

Jak znaleźć wąskie gardło

Żaden pojedynczy znak nie jest dowodem. Połącz co najmniej dwa i potwierdź danymi o zdolności.

ZnakJak sprawdzić
Kolejka przed etapemPolicz części czekające na każdym stanowisku przez kilka dni
Czas cyklu powyżej taktuPorównaj czas cyklu z czasem taktu; etap, który nie nadąża za popytem, jest kandydatem
Etap, który nigdy nie stoiEtap, który pracuje cały czas, podczas gdy następne czekają
Najniższa zdolnośćOblicz zdolność każdego etapu, jak w powyższym przykładzie
Mapa przepływuMapowanie strumienia wartości pokazuje obok siebie czas cyklu i zapasy każdego etapu

W przykładzie kolejka części przed spawaniem i najniższa zdolność wskazują to samo miejsce.

Reklama

Pięć kroków ukierunkowania

Goldratt zaproponował cykl pięciu kroków. Oto każdy z nich zastosowany do przykładu.

  1. Zidentyfikować ograniczenie. Spawanie, 35 sztuk na godzinę.
  2. Maksymalnie wykorzystać ograniczenie. Wycisnąć jak najwięcej z tego, co już jest, bez inwestycji. Przesunąć lunch tak, by spawanie nie stało, skrócić czas przezbrojeń metodą SMED, dostarczać materiał na czas i utrzymywać maszynę w gotowości dzięki TPM. Odzyskując straconą godzinę, spawanie pracuje 8 godzin: 35 × 8 = 280 sztuk dziennie, czyli o 35 więcej (+14,3%).
  3. Podporządkować wszystko inne ograniczeniu. Pozostałe etapy pracują w tempie spawania. Cięcie przestaje robić 480 sztuk i robi około 280, co kończy kumulowanie zapasów.
  4. Podnieść zdolność ograniczenia. Jeśli to nadal za mało, zainwestować w zdolność. Drugie stanowisko podnosi spawanie do 50 sztuk na godzinę. Ograniczenie przenosi się wtedy na montaż, 45 sztuk na godzinę: 45 × 8 = 360 sztuk dziennie.
  5. Powtórzyć. Montaż jest nowym ograniczeniem i cykl zaczyna się od nowa.

Wynik przykładu: od 245 do 280 samym wykorzystaniem i do 360 po podniesieniu zdolności. To 115 sztuk więcej dziennie, czyli 46,9%.

Bęben, bufor i lina

Bęben-bufor-lina (DBR) to metoda harmonogramowania TOC, która sprawia, że przepływ podąża za ograniczeniem.

Kontrola powinna być przed ograniczeniem, aby nie tracić cennego czasu na części, które zostaną odrzucone.

Trzy miary TOC: rachunkowość przepustowości

TOC proponuje ocenę decyzji trzema miarami globalnymi, a nie wydajnością każdego działu. Często nazywa się to rachunkowością przepustowości (throughput accounting).

MiaraDefinicjaNa jakie pytanie odpowiada
Przepustowość (throughput)Tempo, w jakim system generuje pieniądze przez sprzedażIle wpływa?
Zapasy (inventory)Pieniądze zainwestowane w pozycje, które firma zamierza sprzedaćIle jest zamrożone?
Koszty operacyjnePieniądze wydane na przekształcanie zapasów w przepustowośćIle kosztuje działanie?

Usprawnienie ma sens tylko wtedy, gdy zwiększa przepustowość, zmniejsza zapasy lub zmniejsza koszty operacyjne. Podniesienie wydajności maszyny, która nie jest wąskim gardłem, nie robi żadnej z tych trzech rzeczy.

TOC, lean i Six Sigma

Według Lean Enterprise Institute TOC skupia się na usuwaniu lub zarządzaniu ograniczeniami w celu zwiększenia wydajności, a lean na identyfikowaniu i eliminowaniu marnotrawstwa w strumieniu wartości. Oba podkreślają cały system, nie izolowane części.

AspektTOCLeanSix Sigma
SkupienieOgraniczenie systemuMarnotrawstwo w przepływieZmienność procesu
Kluczowe pytanieCo ogranicza wynik?Co nie dodaje wartości?Dlaczego wynik się zmienia?
Kiedy użyć najpierwAby wybrać, gdzie działaćAby pracować nad całym przepływemAby ustabilizować proces

W praktyce dobrze się łączą: TOC mówi, gdzie uderzyć najpierw, a narzędzia lean i OEE wąskiego gardła pokazują, jak i o ile się poprawiło. Pomiar OEE na maszynie ograniczającej jest zwykle najlepszą pierwszą miarą. Przydatna zasada: TOC do decyzji, gdzie poprawiać, lean do decyzji, co eliminować w przepływie, a statystyczne sterowanie do utrzymania stabilności procesu potem. Jedno narzędzie nie zastępuje pozostałych.

Częste błędy

Następny krok: wybierz jedną linię i stosuj tę tygodniową rutynę. Oblicz zdolność każdego etapu i potwierdź wąskie gardło kolejką oraz czasem cyklu. Zmierz godziny, w których wąskie gardło naprawdę pracuje, i wypisz postoje możliwe do uniknięcia. Zaatakuj największy postój prostym działaniem niewymagającym inwestycji. Ogranicz wydawanie materiału do tempa wąskiego gardła. Oceń ponownie po tygodniu: czy ograniczenie się przesunęło?

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się wąskie gardło od ograniczenia?

Wąskie gardło to fizyczne ograniczenie zdolności. Ograniczenie może pochodzić także z rynku, polityki lub dostaw.

Jakie są pięć kroków ukierunkowania teorii ograniczeń?

Zidentyfikować, wykorzystać, podporządkować, podnieść zdolność ograniczenia i wrócić do kroku 1, gdy się przesunie.

Czym jest bęben-bufor-lina?

To metoda harmonogramowania TOC: bęben wyznacza tempo ograniczenia, bufor je chroni, a lina wiąże wydawanie materiału z tym tempem.

Jak znaleźć wąskie gardło na linii?

Szukając kolejki części przed etapem, czasu cyklu powyżej taktu i najniższej obliczonej zdolności.

Czy TOC i lean konkurują ze sobą?

Nie. TOC mówi, gdzie działać najpierw, a lean dostarcza narzędzi do działania.

Kto stworzył teorię ograniczeń?

Eliyahu Goldratt, który spopularyzował ją w książce Cel z 1984 roku, napisanej z Jeffem Coxem.

Dlaczego poprawa etapu, który nie jest wąskim gardłem, nie pomaga?

Bo wydajność linii jest ograniczona przez ograniczenie. Zysk gdzie indziej zamienia się w zapasy produkcji w toku.

Źródła

  1. Lean Enterprise Institute. Theory of Constraints. Lean Lexicon. https://www.lean.org/lexicon-terms/theory-of-constraints/
  2. GOLDRATT, E. M.; COX, J. The Goal: A Process of Ongoing Improvement. Great Barrington: North River Press, 1984.
  3. GOLDRATT, E. M. What Is This Thing Called Theory of Constraints and How Should It Be Implemented? Great Barrington: North River Press, 1990.

Źródła w języku angielskim, chyba że podano inaczej.

Reklama
Zdjęcie Vagnera Soaresa

O autorze

Vagner Soares

Specjalista Lean Manufacturing i zarządzania behawioralnego

Ponad 20 lat w przemyśle motoryzacyjnym i metalowym (GM i Dana), praktyk Lean Manufacturing od 2006 roku. Instruktor SENAI i mentor brazylijskiego programu Brasil Mais Produtivo, prowadził doradztwo, szkolenia i audyty w ponad 50 firmach, łącząc jakość, produktywność i rozwój ludzi.